h Naime Bekmezci SİZ HİÇ ANNESİZ KALDINIZ MI | Heykadın
 

Naime Bekmezci – SİZ HİÇ ANNESİZ KALDINIZ MI?

Paylaş
 

 

O ÇOCUKLAR DAHA ERKEN BÜYÜYOR

SİZ HİÇ ANNESİZ KALDINIZ MI?

Tiyatro eğitiminde kurallardan bir de güvendir. Karşında oynadığın arkadaşına güvenin olması gerekir. Onun için bir kişi arkana geçer ve kendini bırakırsın o da tutar. Hayatta böyle birine güvenirsin o da seni tutar. Ve dünyanın her yerinde koşulsuz güvendiğin kişi annendir.

Hiçbir anne çocuğunun kötülüğünü isteyecek bir şey yapmaz. Bu yüzden de annesiz büyümek çok zor bir hayat sürmektir. Annesi olmayan çocukların bir kolları kırık gibi geliyor. Her ne kadar onların yanında anneleri gibi onları seven, onlara bakan birileri de olsa bir burukluk içinde büyüyorlar.

Hamileliğimin sonlarına doğru Ela Nas’ı birkaç haftalığına babaannesine gönderdim. Onların daha iyi bakacağını biliyordum ki öyle de oldu. Her istediğini yapan peşinden koşan zıplatan hoplatan eve hamaklar kuran, bisikletle gezdiren bir babaanne-dede ile birlikte şu günlerde… Çok mutlu olduğunu görüyoruz telefondan ama bir yanımda yanında olmadığı için mutsuz… İstanbul gibi bir yerde olmanın dezavantajlarından bir nebzede temiz hava ve doğa içinde bir hayat süren kızımın “gel” diye beni çağırması beni benden alıyor.

Annesizliğin o da farkında sanırım. Her telefonda beni öpmesi bunun kanıtı gibi… Bizimki kısa bir ayrılık Allah ömür boyu bizi ayırmasın. Peki ya hiç annesi geri dönmeyecek. Annesi olmayan çocuklar ne kadar zorluk çekiyordur. Geceleri anne diye uyandıklarında onlara kim anne şefkatiyle sarılıyordur?

Ya annesini bırakmak zorunda olanlar… Onları anlamakta hala güçlük çekiyorum. Acıların en büyüğünü yaşadıklarını da düşünüyorum. Her şey bana şimdilerde Ela Nas’ı hatırlatıyor. Ne yersem kızımda olsa yerdi ya da kızım bu müziği seviyordu diye iç çekiyorum.

Yıllarca aynı şekilde yaşayan anneler vardır. Çocuklarından uzak olarak bir hayat süren ve kavuşsalar bile aralarında bir uzaklık olacak anneler…  Bana bir aile dostum demişti. İlk bebeğini annesine bırakıp çalışmak için bir başka şehre gitmiş. Yıllar süren hasretliğin ardından kavuştuğu oğlu ile hala arasında bir uzaklık olduğunu anlatmıştı. İkimizde bunu tarif edemiyoruz ama bunu fark ediyorum. İkinci çocuğum bana daha yakın durup dururken sarılma özgürlüğüne sahip olduğunu biliyor.

Anne ve babalardan ayrı büyüyen çocuklarda kendini koruma ayakları üstünde durma daha erken gelişiyor. Bu yüzden de hayatta kimseye tam anlamıyla güvenemediklerini görüyoruz. İşte bu yüzden suratları asık, mutsuz ve kendine bile güvenmeyen bir toplum içinde yaşıyoruz.

Hayatta başarılı, toplumda sağlıklı bireyler yetiştirmenin ilk kuralı da ebeveynlerini yanında yetişen bireylerden geçiyor.

 

Sevgilerimle

Naime Bekmezci / www.heykadin.com

Gazeteci

 

Close
HEYKADIN SOSYAL MEDYADA
Aşağıdaki sosyal medya ağlarından Heykadın'ı takip edebilirsiniz.
Social PopUP by SumoMe