h Beyza Yanık - Bakış Açısı | Heykadın
 

Beyza Yanık – BAKIŞ ACISI…

Paylaş
 

BAKIŞ ACISI…

 

Yanlış insanda dinlenmeyi denediniz mi siz hiç?

Kalabalık arkadaş gruplarına sahipken; en son ne zaman yalnız kalmayı, kendinizle konuşmayı denediniz?

İstediniz mi kendinizle kalmak, bunu isteyebilecek kadar sevebildiniz mi kendinizi?

Ya da korktunuz mu kendinizden?

Hiç kendinize mecbur kalmamak için olur olmaz insanlarla birlikte oldunuz mu?

Bu yüzden onlarla sohbet edip, onlarla zaman doldurup, onları sevmeye çalıştınız mı, asıl sevmesi gerekenin sevmediği kadar sevdirmeye çalıştınız mı kendinizi?

Ne zaman siz, siz olmaktan çıktınız?

Ne zaman ‘Bu ben değilim.’ dediniz?

Çok büyük bir acı yaşadıktan sonra, ya da çok büyük bir korku?

Her acı insanı biraz değiştirir, bunda çoğumuz hemfikiriz bence. Nasıl değiştirir peki bu acı insanı?

Anlamak için acının kaynağına bakmak lazım. Ben haybeye kullanılan ‘Seni anlıyorum.’ cümlesine pek inanmayanlardanım. Kimse kendi yaşamadığı acıyı yaşamışçasına hissedemez ki karşısındakini anlayabilsin.

Siz hiç aileniz kadar sevdiğiniz birini kaybettiniz mi?

Sonuna kadar güvendiğiniz, inandığınız, yanındayken en çok ‘kendiniz olabildiğiniz’ birini kaybettiniz mi?

O gittikten sonraki o tutunamayışı, kendinizi hatta benliğinizi kaybedişinizi, bir daha asla eskisi gibi olamayacağınızın farkındalığını… Bir kez kaybettikten sonra hep kaybetmekten korkarsınız. Ona vermeniz gereken değeri başkalarına vererek vicdanınızı rahatlatırken bir yandan da kırılırsınız.

İncitmekten korkmazlar çünkü sizi daha tanımıyorlardır, hassas noktalarınız onlar için henüz önemsizdir. Bu yüzden ona vermediğiniz değeri başkalarına verirken bir yandan pişmanlık mı ağır basar, insanlara ‘hayır’ demeye korktuğunuz ‘zayıflık’ mı, bilemezsiniz.

Yaşadıysanız eğer anlayabilirsiniz beni. Ne mi oluyor? Gün geliyor onu unutuyorsunuz. Sesini, yüzünü, ellerini, sevmeyi, sevilmeyi; bence insanın en çok içine oturan ‘onunlayken nasıl biri olduğunuzu’ unutuyorsunuz. Size ondan başkasının iyi gelmeyeceğini bile bile başkalarından medet umuyorsunuz; çünkü insan olarak kadın olarak o aidiyetlik duygusunu hissetmek istiyorsunuz; çünkü sevmek sevilmek ve güvenmek istiyorsunuz ha tabi bir de umut etmek…

Bu sırada olan da size oluyor tabi; başka bedenlere, başka fikirlere, başka bakışlara ‘onu’ oturtmaya çalıştıkça yanılıyorsunuz. Yanıldıkça yaralanıyorsunuz. Yaralandıkça da hata yapma katsayınız artıyor. Tüm bunların sonucu; çok fazla hırpalanıyorsunuz. Ve ne olur biliyor musunuz? ‘Değişiyorsunuz.’

Sonra ‘kaçış’ başlar. Kendinizden kaçarken, kendinize sınırlarınıza mahkum ve mecbur olduğunuzu farkedersiniz.

Bu sefer insanlardan kaçarsınız, kalabalıktan. Görünmez olmayı ister, içinize saklanırsınız.

 

Sevgilerimle

Genç Hukukçu Beyza Yanık / www.heykadin.com

Etiketler:
Beyza Yanık
Close
HEYKADIN SOSYAL MEDYADA
Aşağıdaki sosyal medya ağlarından Heykadın'ı takip edebilirsiniz.
Social PopUP by SumoMe